Op 14 mei 2017 vond in Biljartcentrum Padoc, Woerden de Bekerfinale Kadercompetitie Nederland 2016-2017 plaats.

Deelnemende teams: De Poedel (Nijkerk), VOP de Witte Hoeve (Venray), BC Concordia (Brummen), BBG Kaderteam (Haarsteeg).

De uiteindelijke winnaars: De Poedel uit Nijkerk, na geweldig spel in vooral de laatste twee wedstrijden.

 

 

Onderstaand het wedstrijdverslag door Cor van de Groep, teamleider en speler van de Poedel.

 

Biljartvereniging De Poedel Nederlands kampioen Bekercompetitie kader

Afgelopen week werd het kaderteam van De Poedel uit Nijkerk Nederlands Kampioen in de bekercompetitie kader. In een schitterend omgeturnde biljartarena bij  Padoc in Woerden werd door de 4 overgebleven teams voor iedere centimeter van het biljartlaken gestreden. De spanningen liepen tot grote hoogte op en menig supporter moest vroegtijdig even een luchtje gaan scheppen omdat het ze teveel werd. Na een zinderende finale kon om half zeven de vlag in top en schalde het Wilhelmus voor de mannen van De Poedel door de zaal.

Vier overgebleven teams, Concordia uit Brummen, De Witte Hoeve uit Venray met Guido Kaufeld in de gelederen, het ervaren BBG Kaderteam uit Haarsteeg, dat de afgelopen jaren op menig NK een rol van betekenis speelde en het team van De Poedel uit Nijkerk  moesten het na de loting in een halve finale tegen elkaar op gaan nemen. Het team bestaande uit Arie Veer, Geurt Veer, Eep Veer, Cor van de Groep en reserve Harry Smink moest het opnemen tegen het team van BV Concordia uit Brummen,onder andere bestaande uit Monique van Exter meervoudig kampioen bij de dames en pitbull Willem Dullemond, kon worden bestempeld als een gevaarlijke outsider.

Eep en Arie Veer moesten het in de 1e ronde opnemen tegen Willem Dullemond en Hans Berendsen. Eep liet er geen onduidelijkheid over bestaan en had Willem Dullemond al zeer snel op de pijnbank liggen. Met een mooie serie van 86 was de toon gezet en in de 7e beurt maakte Eep zijn partij(210, moy 30.00) uit en gaf zodoende Willem het nakijken. Arie had beduidend meer moeite met Hans, beide spelers leken stijf te staan van de zenuwen. Arie wist de partij toch nog uit het vuur te slepen en won in 20 beurten zijn partij te winnen.

Wie dacht dat met een 4-0 tussenstand de wedstrijd al beslist zou zijn, kwam bedrogen uit. Cor van de Groep verloor zijn partij in 10 beurten van Tom Hagenus. Geurt Veer moest en titanenstrijd uitvechten met Monique van Exter en speelde uiteindelijk gelijk in 16 beurten, zodoende stond er toen de kruitdampen waren opgetrokken een 5-3 eindstand op de borden in het voordeel van De Poedel. In de andere halve finale liet het team van de Witte Hoeve geen spaan heel van Kaderteam BBG en won met 7-1. 

De teams van BV Concordia en BBG kaderteam waren op deze wijze veroordeeld tot de troostfinale om de 3e en 4e plaats. Daarin stelde het team van Marco Kivits, Frank Vermeulen, Henk van der Wiel en Richard van de Sande orde op zaken en gingen er met de 3e plaats vandoor.

 

 

De Finale werd er een om van te smullen. In de eerste ronde moesten wederom Eep en Arie Veer aantreden. Eep kon zijn zeer goede halve finale partij geen vervolg geven en werd in 8 beurten door Jan Brueren over de knie gelegd. Arie Veer daarintegen speelde een solide wedstrijd en wist in 14 brt (120 moy 9.28) te winnen van Jan Zanders. Dit bracht na de 1e ronde een 2-2 tussenstand op de borden, waarbij De Witte Hoeve flink in het voordeel was qua percentage. Dus restte de opdracht voor De Poedel dat er minimaal 3 wedstrijdpunten uit de laatste twee partijen gehaald moesten worden. Geurt Veer moest aantreden tegen Guido Kaufeld, die eerder sterk voor de dag kwam in de halve finale, en zat er gelijk bovenop, met een serie van 132 (!) en 68 stond hij met 2 beurten op 200, in slechts 5 omgangen wist hij zijn 300 caramboles (moy 60.00) bij elkaar te spelen. Een klasse prestatie.

De druk kwam op deze wijze volledig op de partij te liggen van Cor van de Groep tegen Piet van Rengs. Waar er bij Cor wat zand in de motor leek te zitten reeg Piet zijn caramboles netjes aaneen inclusief serie van 38 en in de 8e beurt (pauze) was de tussenstand 86 voor Piet (120) en Cor stond op 132. Met nog 34 caramboles te gaan leek Piet op rozen te zitten, maar nadat uit een moeilijk patroon de ballen door Cor onder controle werden gebracht maakte hij geen fout meer en maakte zijn laatste 98 caramboles (230 moy 25.55). Het dak ging eraf!

Nadat door bondsvertegenwoordiger Hans de Jager de prijzen waren uitgereikt, kon de organisatie terugzien op een zeer geslaagd Nederlands Kampioenschap Bekercompetitie kader.

 

Tekst: Rolf Slotboom
Wedstrijdverslag: Cor van de Groep
Video: Gwyneth van der Sommen/Rolf Slotboom
Foto’s ©Rolf Slotboom/KNBB

 

Vorige maand verscheen dit mooie stuk over Biljartvereniging B’67 in De Stad Amersfoort, onder de mooie kop “Een halve eeuw actief”

Maar B’67 is niet alleen actief – het is ook creatief! Onlangs ontvingen wij van Frits van ‘t Wel, het met 72 jaar naar eigen zeggen jongste lid van B’67 (want: pas lid sinds vorig jaar oktober) deze prachtige ode aan de jubilerende club.

Een ode in dichtvorm, met een bijgevoegde foto van de B’67 leden. Bij dezen, gedeeld met een groot publiek!

 

 

B 67 –  2017                

Door eerst te verliezen
Leer je winnen

 

Een halve eeuw en het biljart staat nog steeds klaar
Veel mensen hebben het geleerd echt waar
Welke mooie termen heb je in deze nobele sport
De doorgewinterde biljarter kent ze van haver tot gort
Met je keu even op het groene laken inspelen
Dat doen er gelukkig velen
Dan is er de afstoot
De bal rolt verder van wit naar Rood
Een spelletje libre, met al snel een entree
Er uit met die bal wellicht met een piqué
Dan maar even diep raken
Met een gelukstoot kan je hem maken
Voorzichtigheid geboden
Eerst maar even doorschieten via de rode
De nodige caramboles zijn gemaakt
Maar deze trekstoot is echt niet goed raak
Een massé proberen dat is een betere zaak
Helaas nu een biljardé
Vergeet deze stoot dus maar die telt niet mee
Een beetje effect meegeven
Wij zullen het wellicht gaan beleven
Ballen rollen snel
Klossen elkaar dat merk je echt wel
Met wat tegeneffect proberen
Met deze stoot  een carambole om van te leren
Een driebanden maken
Die moet je dus echt wat harder goed raken
Natuurlijk is de arbiter vaak aan het woord
Telt en telt 10 voor B 67 zo als het hoort
Mijn partij is bijna aan het einde en nog 5 te gaan
Het ziet er uit dat ik weer ga verliezen ruim aan

Onthoud dit beste biljartvrienden van B 67

DOOR EERST VAAK TE VERLIEZEN
LEER JE UITEINDELIJK TE WINNEN!

 

Tekst: Rolf Slotboom

Tekst ode: Frits van ‘t Wel

Foto ©Wim Smeets

 

De Onderzoekscommissie seksuele intimidatie en misbruik in de sport is met haar onderzoek begonnen.

 

Commissie De Vries start onderzoek seksuele intimidatie en misbruik in sport (Sport.nl)

Oud-minister Klaas de Vries leidt onderzoek naar seksuele intimidatie en misbruik in de sport (NOC*NSF)

De Vries vraagt steun onderzoek naar misbruik (AD)

 

Het instellingsbesluit en de onderzoeksopzet vindt u op de website van NOC*NSF en op de website van de Onderzoekscommissie.

 

 

Onderzoekscommissie

De afgelopen decennia is de aandacht voor seksuele intimidatie en misbruik toegenomen. Dat geldt ook voor seksuele intimidatie en misbruik in de sport. Het stilzwijgen is door sporters die ermee te maken hadden doorbroken. De publieke aandacht dwingt iedereen die verantwoordelijkheid draagt voor een veilige sportklimaat om maatregelen te nemen tegen deze praktijken. Het bestuur van NOC*NSF heeft mij gevraagd de onderzoekscommissie te leiden. Op mijn verzoek maken ook mevrouw Clémence Ross-van Dorp en de heer Egbert Myjer deel uit van de onderzoekscommissie.
 

 

Opzet van het onderzoek
Allereerst willen wij een goed beeld krijgen van de omvang en aard van seksuele intimidatie en misbruik in de sport. Vervolgens willen wij nagaan of de door NOC*NSF en de daarbij aangesloten organisaties getroffen maatregelen voor preventie en terugdringing van seksuele intimidatie en misbruik in de sport het beoogde effect hebben. De commissie zal onderzoeken hoe het beschikbare instrumentarium functioneert. Meldingen zijn ook voor dit deel van het onderzoek van groot belang. Ze kunnen de zwakke plekken in de nu bestaande aanpak blootleggen. De Onderzoekscommissie zal de zwakke plekken benoemen en verbeteringen voorstellen.

Het derde deel van het onderzoek is gericht op een doeltreffende aanpak van preventie en terugdringing. Het gaat daarbij om een heldere en effectieve communicatie over risico’s van seksuele intimidatie en misbruik, op basis van toegankelijke informatie.
 

Meldingen
De Onderzoekscommissie heeft de afgelopen twee maanden de eerste meldingen ontvangen. Zonder meldingen kan niet worden opgetreden en blijft de kans op herhaling levensgroot. Voor veel sporters is dit ook de belangrijkste motivatie om hun ervaringen met anderen te delen. Bovendien kan aan de hand van meldingen goede slachtofferhulp worden georganiseerd.

Informatie over de wijze waarop opgetreden is naar aanleiding van berichten en meldingen over seksuele intimidatie en misbruik is voor ons van groot belang. Dat gaat nadrukkelijk over goede en slechte ervaringen. Ik roep daarom iedereen op die
seksuele intimidatie en misbruik heeft ervaren dat te melden bij de Onderzoekscommissie. Maar ook anderen die daarover informatie hebben die voor de Onderzoekscommissie van belang kan zijn, roep ik op om de Onderzoekscommissie daarover op de hoogte te brengen.

 

Ik denk hier met name aan verenigingsbesturen die in hun verenigingen met seksuele intimidatie en misbruik te maken hebben gehad. Informatie over de wijze waarop zij daarmee zijn omgegaan is voor de commissie bijzonder nuttig. Ook informatie over de manier waarop zij thans in het dagelijkse reilen en zeilen van hun verenigingen aandacht geven aan de risico’s van seksuele intimidatie en misbruik is bijzonder welkom.

Met alle meldingen gaat de Onderzoekscommissie vertrouwelijk om. Graag dank ik bij voorbaat iedereen voor de medewerking aan dit onderzoek.

Met vriendelijke groeten,
 

Klaas de Vries
voorzitter

Precies een week na de finale van de finale van de Bekercompetitie Kader in Woerden was het nu in Hoogeveen de beurt aan de finale van het Kampioenschap van Nederland Kadercompetitie voor teams.

Deze vond plaats in Hoogeveen, met vier teams: Autoinkoopnoord.nl/ABC’08, ’s Lands Welvaren, Almere ’83 en Wapen van Liempde.

 

 

Drie ronden van vier wedstrijden, dus twaalf wedstrijden totaal. Het was een prachtige manier om de kampioen te bepalen, met de potentie voor volop spanning.

Die spanning was er helaas niet, simpelweg omdat Autoinkoopnoord.nl/ABC’08 ongenaakbaar was. Na twee van de drie speelronden, acht wedstrijden totaal, hadden zij liefst 99.86% van hun aantal te maken caramboles daadwerkelijk gemaakt! De concurrentie stond op een straatlengte achterstand, en in de laatste ronde was het voor Autoinkoopnoord.nl/ABC’08 een kwestie van rustig uitspelen.

 

 

Meest in het oog springende prestaties: Folke Spakman die in de openingsronde voor zijn te maken 180 caramboles slechts vier beurten nodig had, en Peter Schuitema die in de slotronde zijn 210 caramboles maakte in zes.

Een ongekende prestatie van het team bestaande uit Alexander van Zanten, Peter Schuitema, Folke Spakman en Heilco de Geus.

 

 

Eindstand:

1.Autoinkoopnoord12202160209897,13
2.s Lands Welvaren12122460212086,18
3.Almere ’8312102490189275,98
4.Wapen van Liempde1261710117768,83

 

 

Alles over de Finale Kampioenschap van Nederland Kadercompetitie

Uitslagen ronde 3 + eindstand

Uitslagen ronde 2

Uitslagen ronde 1

 

Tekst: Rolf Slotboom

Foto’s ©Henk de Keyzer

Het was een zenuwslopend weekend in Leusden bij het NK Bandstoten Klein tweede klasse. Ruud van Loosbroek leek lange tijd de gedoodverfde winnaar, vanwege een combinatie van veel matchpunten en hoog moyenne.

Maar hij kwam maar niet los van zijn tegenstanders. Zodanig dicht zat alles bij elkaar, dat na zes van de zeven speelronden nog vier spelers konden winnen!

 

 

Volop spanning dus. In de woorden van wedstrijdleider Chris Bonte: “Gezien de stand en de gemiddeldes waren er met nog één wedstrijd te gaan nog 4 titelkandidaten overgebleven. Mooier kun je het als wedstrijdleider niet krijgen! De spanning loopt bij de spelers wel op, maar de onderlinge sfeer is uitstekend.”

Dat waren zijn woorden voor de laatste speelronde – en dit laatste ronde zou het aleen nog maar spannender worden! Bonte: “Het was tot aan laatste moment spannend. Wim Zijderveld wou al juichen, maar helaas voor hem miste Cor de Ree zijn laatste carambole op een haar. Hierdoor kreeg Ruud van Loosbroek alsnog de kans, en maakte zijn laatste 3 caramboles. Voor Ruud betekent deze overwinning 3x = scheepsrecht. Dit was namelijk zijn derde NK 2e klasse bandstoten in de afgelopen vier jaar, en hij is de terechte winnaar.”

Namens de KNBB, complementen aan de organisatie, en felicitaties aan kampioen Ruud van Loosbroek – die op moyenne is gepromoveerd naar de eerste klasse.

 

 

Eindstand NK Bandstoten Tweede Klasse:

1     138492     Ruud van Loosbroek     7     10     3.61     506     140     24     5.00
2     119797     Wim Zijderveld     7     10     3.08     490     159     18     5.35
3     101541     Wil de Rooij     7     8     2.90     459     158     24     3.26
4     111349     Aart de Laak     7     7     3.37     455     135     15     4.68
5     176283     Klaas Bakker     7     7     3.35     456     136     18     3.94
6     161481     Cor de Ree     7     6     3.11     455     146     25     6.25
7     118166     Sjaak Steltenpool     7     6     2.74     428     156     19     3.57
8     153616     Tom Gerbranda     7     2     2.57     423     164     16     3.40
 

Toernooimoyenne: 3.07     Hoogste partijmoyenne: 6.25     Hoogste serie: 25

 

Alle resultaten op een rij

 

 

Tekst: Rolf Slotboom/Chris Bonte

Foto Ruud van Loosbroek ©Henry Thijssen, foto podium ©Hilbert Booij

ROME – De Europese biljartfederatie (CEB) hield zaterdag in Rome het vierjaarlijkse congres, koos een nieuwe voorzitter en nieuwe secretaris-generaal en kondigde de plannen voor de toekomst aan. De Zwitserse Diane Wild gaat leiding geven aan de grootste van vier confederaties op wereldniveau in carambole biljarten. Zij was al lid van de Europese bond en is bekend als organisator van de Lausanne Billard Masters. Pierre Reynaert uit Frankrijk wordt de opvolger van Helmut Bierman als secretaris-generaal van de CEB. Diane Wild had zich kandidaat gesteld om de Nederlander Bennie Deegens op te volgen als president. Ze won de verkiezing met 58 tegen 17 stemmen. Pierre Reynaert kreeg 41 stemmen tegen 34 voor Helmut Bierman. Ook de Belg Benny van Goethem, huidig interim-voorzitter in zijn land, werd in het bestuur gekozen.

 

 

De 56-jarige Diane Wild (20 april 1961) kondigde een nieuw en vooruitstrevend beleid uit voor de komende jaren. Met name pleit ze voor meer vernieuwingen, transparantie, overleg met federaties, uitbreiding van de Europese kampioenschappen, meer aandacht voor een betere en sneller ontwikkeling van artistiek biljart, kegelbiljart en damesbiljart en als speerpunt de ontwikkeling en stimulering van het jeugdbiljarten. 

De samenvatting van de belangrijkste punten, waarmee Diane Wild haar kandidatuur stelde in termen van management, communicatie en sport:

Diane Wild: ,,Mijn eerste doel is om nog meer uitstraling te geven aan de leidende rol van de CEB. Dat kunnen we doen door het verder ontwikkelen en promoten van de biljartsport en daarin de nationale federaties te steunen.”

,,De gedragscode en de transparantie van de CEB moeten in mijn ogen hoog in het vaandel staan. Democratische vernieuwing staat centraal, transparantie is nodig en gaat hand in hand met communicatie. Het gehele CEB-bestuur moet betrokken zijn bij de beslissingen en een echt team worden, in een klimaat van vertrouwen en transparantie. Wij moeten ons bewust zijn van contracten en beslissingen die daaruit voortvloeien. Het nieuwe CEB bestuur zal zijn programma voor de komende vier jaar zo snel mogelijk (begin juli) ontvouwen.”
 
,,Voor goed besturen en transparantie is het noodzakelijk om de communicatie tussen de CEB en de federaties te versterken. Om dat te bereiken wil ik regelmatig communiceren met de federaties om direct contact te hebben. We moeten problemen, successen en alles wat op onze weg komt delen en samenwerken voor hetzelfde doelen: de ontwikkeling van onze sport.”
 
,,De jeugd is een van onze belangrijkste uitdagingen. We moeten nieuwe jonge spelers aantrekken en behouden voor onze sport. We moeten oplossingen vinden en een aantal instrumenten voorstellen aan de federaties, zoals het organiseren van trainingsweekends, diverse kleine wedstrijden en toernooien, er moet een rangschikking voor junioren komen. Maar dit zal niet genoeg zijn: we moeten werken op drie fronten:

  1. Zichtbaarheid: in beelden van een moderne sport, met een sociaal netwerk en eigen website
  2. Vorming: het identificeren van de verschillende jeugdopleidingssystemen van alle federaties (de hele piramide). Maak voorstellen aan de hand van de meest effectieve afspraken. Directe financiële hulp aan de federatie is belangrijk.
  3. Competitie (enkele voorbeelden die moeten worden bestudeerd): Beperk het aantal deelnemers per federatie niet (momenteel 3).

Stel een kalender voor jeugdcompetities op, die is afgestemd op schoolkalenders. Stel (voor de jaren zonder Brandenburg) de organisatie van jeugdwedstrijden volgens een permanente kalender in. Herzie de jeugdevenementen voor jaren vooruit. Maak van het Europees kampioenschap onder 19 een nationaal team evenement. Voer het driebanden (en eventueel kegelbiljart) in voor Europese teams onder 19.”

,,Het Europees kampioenschap in Brandenburg an der Havel was een groot succes en moet uiteraard ook in 2019 worden georganiseerd. Een totale beoordeling door alle belanghebbenden moet worden uitgevoerd om dit EK nog te verbeteren en te ontwikkelen. Deze analyse moet op alle vlakken worden gemaakt, inclusief het systeem van de wedstrijden.”

,,Maar dit evenement alleen is niet genoeg! Het is belangrijk om wedstrijden en toernooien aan onze kalender toe te voegen. We moeten jaarlijks een Europees kampioenschap organiseren voor alle disciplines. We willen het Europees kampioenschap driebanden, individueel en met teams, ook in de jaren organiseren dat het EK in Brandenburg niet wordt gehouden. Dat kan op vijf dagen en op vier tafels. Hetzelfde geldt voor de klassieke disciplines (6 dagen op 4 tafels).”
 
Artistiek biljart
,,Een wijziging kan niet van een commissie komen zonder overleg. De CEB moet vertrouwen op de spelers en hun vertegenwoordiger, met behulp van bestaande ervaringen en statistieken (coëfficiënten). Een andere competitie moet naast de officiële wedstrijden worden bestudeerd om deze zeer spectaculaire discipline van onze sport interessanter te maken voor de media.”
 
Kegelbiljarten
,,We moeten de federaties aanmoedigen om kegelbiljart te bevorderen, met name door de uitwisseling tussen de federaties om de specifieke trainingen te bevorderen.”

Damesbiljarten
,,We moeten de federaties aanmoedigen om het damesbiljarten in alle disciplines te promoten. Bijvoorbeeld door een federatie te helpen met specifieke zaken voor dames en zorgen voor meer concurrentie.”
te organiseren …
 
Arbiters
,,Ik zou ook een discussie willen voeren over arbitrage en een technische evaluatie van de arbiters van de CEB om hen te helpen vooruitgang te boeken.”
 
,,Als we al deze doelen willen bereiken en attractief willen zijn voor de jeugd, de toeschouwers en de sponsors, moeten we onze sport meer profileren. Dat betekent dat we meer gebruik moeten maken van moderne digitale mogelijkheden (website, sociaal netwerk…) en we moeten ook meer competities organiseren. Mijn bestuur en ik willen op een meer professionele manier werken, met name door de kennis van deskundigen te raadplegen. We moeten een sterke, gerespecteerde en vertrouwde instelling zijn.”
 
,,Ik ga binnen het bestuur en met het bestuur pleiten voor een dynamische CEB, superactief, open voor discussie en in een uitstekende samenwerking met alle federaties.”

 

Het nieuwe CEB bestuur, v.l.n.r: Did Schintgen, Jean Pierre Guiraud, Diane Wild, Benny van Goethem, Carlos Borrell, Rainer Selgrath, Gabrio Volante, Pierre Reynaert

 

De verkiezing van Diane Wild betekent dat het voorzitterschap van Nederlander Bennie Deegens ten einde komt. Deegens verloor de strijd om het voorzitterschap met grote meerderheid van stemmen: 58 voor de Zwitserse Diane Wild, 17 voor Bennie Deegens. Deegens was interim-voorzitter geworden na de dood van Duitser Wolfgang Rittmann, ruim een jaar geleden.

In een reactie liet Deegens zijn teleurstelling blijken, maar wenste het nieuwe bestuur succes.

Deegens: “Wat zo jammer is, met name voor de klassieke spelsoorten, is dat Nederland nu niet meer is vertegenwoordigd in de UMB, de wereldbond en in de Europese bond.”

 

 

Tekst: Frits Bakker

Foto Diane Wild ©Billiard Magazine Touch, foto bestuur CEB ©Kozoom

 

Voor zijn verdienste voor het biljarten in het district NWN is Nico Kraakman (wedstrijdleider PK) tijdens de op woensdag 10 mei jl. gehouden ALV, benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau en erelid van het district NWN.

 

 

Namens de KNBB: Nico, van harte gefeliciteerd!

 

Foto via Dick Lukasse, secretaris van district NWN.

BRANDENBURG – Het laatste podium van het Europees kampioenschap was voor de grote jongens van de kleine tafel. Frédéric Caudron won met zijn team het tweede goud van dit toernooi en was met de Spanjaard Raul Cuenca de meest succesvolle van de 500 biljarters op dit mega-spektakel. De Turkse kunststoter Serdar Gümüs prolongeerde zijn titel, een jonge kegelbiljarter showde opnieuw de hegemonie van Italianen en de Europese voorzitter Bennie Deegens betoogde in zijn slotwoord dat het toernooi zijn reputatie heeft waargemaakt en over twee jaar weer zal terugkeren naar Brandenburg.

De Nederlandse afvaardiging, met alleen goud voor junior Sam van Etten in het vrij spel, eindigde als zesde in de medaillespiegel, maar haalde wel de meeste medailles van alle landen: 11.

De vlaggen voor de arena van de Stahlpalast wapperden voor de laatste dag. De schijnwerpers in de sfeervol verlichte biljartzaal, met de vlaggen van alle landen boven de biljarts, waren gericht op de laatste kampioenen na tien dagen van hoogstandjes en 800 partijen op groot en klein biljart in alle disciplines. De armada van goud trok langzaam het stadion uit. De meeste biljarters, zoals de nieuwe Europese driebandenkampioen Marco Zanetti, de Spaanse revelatie Raul Cuenca, de Turkse teamwinnaars Tayfun Tasdemir en Can Capak, de virtuozen op de kaderlijnen en de Italiaanse kunstenaars van het kegelbiljarten waren al naar huis.

 

 

De slotceremonie bracht de laatste winnaars voor het voetlicht: De Goeie Queue in het driebanden voor clubteams op klein biljart en Serdar Gümüs als winnaar van het artistiek biljart.

Frédéric Caudron (twee keer goud, één keer zilver) en Raul Cuenca (éen keer goud, twee keer brons) waren de individuele sterren van het toernooi. De Belgen waren ook de nummer één in de medaille ranglijst voor Italië, Frankrijk, Spanje en Turkije en Nederland.

 

 

In het tiendaagse speelschema waren de koningsdisciplines, driebanden groot individueel en voor landenteams, in het eerste weekend en later in de week geprogrammeerd. Daardoor miste Europa’s mooiste de echte climax en waren voor het slotakkoord de tribunes karig gevuld.

 

Driebanden klein clubteams

De klassieker, maar dan op klein biljart, tussen Frédéric Caudron en Eddy Merckx kleurde de laatste dag. Voor de twee Belgen is het driebanden op een mini-biljart als Formule 1 racen op een kartbaan. De klos is de belangrijkste handicap in de kleine ruimte, verder kent het spel geen geheimen. Eddy Merckx schitterde vroeger in het toernooi voor clubteams al met een serie van 18. Frédéric Caudron finishte in de kwartfinale met 16 en was topscorer in de Belgische clash met 12 (1e beurt) en 17 (3e beurt), waardoor de partij na 35-0 in vier beurten op een one-man show uitdraaide: 40-11 in 6 beurten.

De Goeie Queue trof het team van Andernos in de finale. Daarin liet het Belgische team er geen twijfel over bestaan wie de sterkste was. Frédéric Caudron versloeg Roland Forthomme met 40-12 in 11 beurten, Jean Paul de Bruijn won van Thibaut Espada met 40-26 in 19. Voor Nederland stond Jordy de Kruyf op het podium met brons, dat hij deelde met Eddy Merckx in het team van Apeldoornse Biljart Club.

 

Driebanden groot

Marco Zanetti (55) vierde in het eerste weekend één van de mooiste titels in zijn lange carrière. Het publiek in de Stahlpalast applaudisseerde voor de nieuwe Europese kampioen in het driebanden. De Italiaan veroverde pas zijn tweede titel op het Europese podium in een wonderlijke éénrichtingsfinale tegen Frédéric Caudron (40-14 in elf beurten). ,,Ik draag de titel op aan thuis, aan mijn vrienden en aan alle supporters die altijd in mij geloven.”

De nieuwe Europese kampioen had een droomstart in de finale: met een zelden vertoonde voorsprong van 29-1. De tot dan superieur spelende Caudron, twee uur eerder winnaar in de halve finale tegen Jaspers, verbleekte bij het geweld en de klasse van Zanetti in deze botsing van twee vroegere clubmaats in het Agipi team. ,,Ik heb mijn beste finale ooit gespeeld, het voelt fantastisch om dit mee te maken”, toonde Zanetti zijn blijdschap.

De slotdag van het kampioenschap ging in met twee halve finales, waarin Caudron de beste was tegen Jaspers (40-30 in 19) en Zanetti de jonge, Spaanse belofte David Martinez de baas was met 40-29 in 23 beurten.

Dick Jaspers, die derde werd na verlies in de halve finale tegen Frédéric Caudron, blijft na het Europees kampioenschap de nummer één van de wereldranglijst met twee punten voorsprong op Dani Sánchez. Derde op de ranglijst is Frédéric Caudron, vierde Marco Zanetti.

 

 

Driebanden groot landenteams

Twee dolgelukkige Turken, Tayfun Tasdemir en Can Capak, omhelsden elkaar in de arena na de overwinning in de finale tegen de onttroonde kampioen Nederland. De nieuwe kampioen driebanden voor landenteams heet Turkije na een spectaculair slot. De Turkse routiner Tasdemir en de nog altijd jonge belofte Capak werden beloond met een staande ovatie.

Voor Tasdemir was het zijn tweede Europese titel, voor Capak zijn eerste internationale succes. ,,Ik ben zo trots voor ons team en voor Turkije.”

De finale werd gedomineerd door de Turken, de Nederlandse titelhouder bleef ver achter: 40-19 in 14 beurten. Veel sensationeler was de comeback van Tasdemir en Can Capak in de halve finale tegen Griekenland. De knock-out voor de latere kampioen dreigde bij een tussenstand van 30-9 in 15 beurten.

,,We werden in de eerste helft volkomen onder de voet gelopen”, bekende Tasdemir. De peptalk tussen de twee Turken in de pauze deed wonderen. De wedstrijd kantelde, de Turken scoorden weergaloos in het tweede part en wonnen met 40-33 in 22 beurten. De omslag in de burenruzie gaf het Turkse koningskoppel vleugels voor de finale.

Het Nederlandse koppel, na twee opeenvolgende overwinningen, droeg het verlies sportief. ,,We hebben verloren van een buitengewoon sterk Turks team’’, spraken Jaspers en Burgman in koor. ,,Maar na twee gouden medailles zijn we ook heel blij met zilver op dit podium.’’

Het podium werd gecompleteerd door Griekenland en Denemarken.

De rangschikking van dit Europees kampioenschap is bepalend voor de plaatsing voor het Wereldkampioenschap voor landenteams volgend jaar in Viersen, waar voor het eerst slechts met 16 teams wordt gespeeld.

 

 

Bandstoten

De absolute wereldtoppers in de spelsoort bandstoten speelden om het goud. De Belg Frédéric Caudron was de winnaar, voor de vierde keer op rij. Jean Paul de Bruijn, met zes Europese titels op zijn naam, miste de eindsprint en werd verslagen met 120-63 in zes beurten.

De beste bandstoters in de wereld stonden al vele keren tegenover elkaar met wisselende successen. De Nederlander regeerde van 2001 tot en met 2007 met zes titels, Caudron won zijn vierde titel op rij en negende in totaal.

Caudon zei over de ontwikkeling van het bandstoten: ,,We hebben het systeem zodanig verbeterd dat we tijdens de serieopbouw zelden meer in de problemen komen. Ik noem het de Belgische school.”

De kampioen excelleerde ook al in zijn partij tegen Raymund Swertz met een wereldserie: Caudron leek in de eerste beurt op weg naar de 120, maar miste op twee punten van het einde door een butage (springende bal).

In de finale stond de score stond nog altijd bijna gelijk bij een stand van 63-65, toen Caudron de perfecte controle vond in de zesde beurt en uitspeelde met 55.

Jean Paul de Bruijn had in de halve finale afgerekend met de Raul Cuenca, 120-42 in 9 beurten.

 

 

Kader 71/2

De 37-jarige Spanjaard Raul Cuenca viel huilend op het biljart, sloeg de handen voor het gezicht en werd overmand door emoties na het meest glorieuze moment uit zijn carrière. Hij won de finale van het kader 71/2 van Dave Christiani in een magnifieke partij: 200-8 in één beurt.

De ontlading was ontroerend: de Spaanse biljarter liet de tranen minutenlang de vrije loop en viel als eerst in de armen van de andere Spaanse kadrist, Esteve Mata. ,,Mijn broer in het biljarten”, zei hij later. Zijn eerste Europese titel en internationale succes was het hoogtepunt van het toernooi voor de kleine Raul, die in het dagelijks leven verpleger is in een ziekenhuis. Het was zijn derde medaille. De Spanjaard stond eerder al op het podium van het bandstoten en het kader 47/2.

Dave Christiani, die voor de tweede keer in twee jaar zilver won, was later vol bewondering over zijn tegenstander. ,,Hij speelde zo ongeveer het mooiste kader dat ik ooit heb gezien.” Het brons ging naar Arnim Kahofer en Esteve Mata.

 

 

Kader 47/2

De Belg Eddy Leppens en de Nederlander Raymund Swertz gaven een demonstratie van het prachtige balanceren op de kaderlijnen in de finale van het kader 47/2. De wedstrijd benaderde de perfectie: de twee finalisten leerden een prachtig gevecht in timing, techniek en balgevoel en speelden de 250 caramboles in één beurt uit. Leppens was de uiteindelijke winnaar in de shoot-out. De 47-jarige Belg won daarmee zijn eerste Europese titel in een lange reeks van deelnames.

,,Ik heb me eerst een half uur Europees kampioen gevoeld op mijn stoel, daarna was ik het weer niet, maar gelukkig werd he toch nog een happy end”, aldus Leppens. Het verschil in snelheid van scoren van de twee finalisten was opvallend: Leppens speelde 261 caramboles per uur in zijn maximale serie, Swertz scoorde voortdurend boven de 400 per uur.

De gelijkmaker van Swertz bracht de twee hoofdrolspelers naar de shoot-out. De Belg miste na twee, Swertz miste de acquit: 2-0 dus en Leppens kampioen. Xavier Grétillat en Raul Cuenca stonden met de twee finalisten op het podium.

 

 

Artistiek

De 61-jarige Serdar Gümüs prolongeerde na een mooi gevecht zijn titel in het artistiek. De eindsprint van de Turk uit Izmir was te machtig voor de 65-jarige Belg Walter Bax, die eerst leidde met 2-1, de voorsprong zag slinken naar 2-2 en in de ultieme set de titel naar zijn Turkse tegenstander zag gaan met 31-18 in de vijfde set.

Op het podium stonden de 20-jarige Nederlander Jop de Jong, een sieraad voor deze speldiscipline, en de Fransman Jean Reverchon. Jop de Jong maakte zijn debuut op het Europees podium. Hij werd pas in de halve finale gestopt door Walter Bax, die na afloop zei: ,,Wees maar niet bang, jongen, jouw tijd komt nog wel.”

De 20-jarige Spanjaard Carlos Anguita uit Los Naranjos won het kampioenschap driebanden onder 21 jaar. In de finale versloeg hij de Fransman Adrien Tachoire met 30-18 in 23 beurten. Voor de regerend Spaans kampioen was het de mooiste titel uit zijn nog jonge carrière. Twee jaar geleden werd hij derde op het Europees kampioenschap.

 

 

Libre <21

De Nederlandse belofte Sam van Etten (20) was onbetwist de beste speler in het vrij spel onder 21. Twee van de drie partijen in de finaleronde speelde de Noord-Hollander uit in één beurt. In de finale tegen de Belg Stefan van Hees stond een eindstand van 300-17 in 3 beurten op het scorebord. De overwinning was zijn tweede op rij op het Europees kampioenschap. De Nederlander stapt nu over naar de senioren.

 

Driebanden klein <17

De 16-jarige Fransman Maxime Panaia verovert zijn tweede Europese goud op rij in het driebanden onder 17 kleine tafel. De finale tegen de Italiaan Alessio d’Agata krijgt een enerverende ontknoping. De wedtrijd eindigt in 30-30 (26 beurten). In de shoot-out is het eerst 1-1, daarna start D’Agata met vier en gaat Panaia er met vijf overheen. Bij de huldiging straalt het jonge Franse talent met de vlag van zijn land om zijn schouders.

 

Driebanden klein

De titel in het driebanden klein gaat naar de 37-jarige Tsjech Radovan Hajek, een monteur van airconditioning apparaten uit Ostrava. De titelhouder, Kenny Miatton uit België, wordt in de finale verslagen met 40-26 in 25. De grote favorieten voor de titel, zoals Eddy Mercks en de Turken Birol Uymaz en Ahmet Bayatli, waren al vroeger in het toernooi uitgeschakeld.

 

 

Driebanden groot clubteams

De Europese titel driebanden voor clubteams ging naar BC Oissel uit Frankrijk. Tweede werd BC Horna uit Nederland met Jordy Jong, Leon en Nick Dudink, derde BC De Coeck uit België.

 

Libre <17

De Belg Bryan Eelen greep de titel bij het vrij spel onder 17 jaar. In de finale versloeg hij de Nederlander Leon Dudink met 200-49 in 5 beurten.

 

5-Pins

Hoe groot de hegemonie van de Italianen is in het kegelbiljarten, toonde het finaleveld van acht spelers aan. Zeven van de acht spelers kwamen uit het land waar tussen de één en twee miljoen mensen deze discipline regelmatig spelen. De Denen werden in de finale kansloos verslag.

 

Jean Paul de Bruijn stond met goud op het podium van het driebanden klein voor clubteams. Hij speelde echter voor het Belgische team van De Goeie Queue.

 

De top van de medaillespiegel na tien dagen:

  1. België, 4 goud, 4 zilver, 1 brons
  2. Italië, 4-2-3
  3. Frankrijk, 2-2-3
  4. Spanje, 2-0-6
  5. Turkije, 2-0-2
  6. Nederland, 1-6-4
  7. Tsjechië, 1-0-1
  8. Duitsland, 0-4-5
  9. Denemarken, 0-1-2
  10. Zwitserland, 0-0-2.

 

Tekst: Frits Bakker

Foto’s ©Ton Smilde/Kozoom

BRANDENBURG – Jop de Jong staat zondag op het podium van het Europees kampioenschap artistiek, maar kan geen goud meer halen. De jonge Nederlander (20) verloor zaterdag in de halve finale van de 65 jarige Belg Walter Bax. ,,Het is niet erg jongen, jouw kans komt nog wel’’, zei Bax na de 3-1 overwinning (31-26, 23-25, 35-27, 20-18).

 

 

Jop de Jong moet even slikken (,,ik heb heel slecht gespeeld in deze partij’’), maar kon later toch met voldoening terugkijken op zijn eerste Europees kampioenschap.

De titelhouder, de Turk Serdar Gümüs won de andere halve finale met 3-1 van Jean Reverchon en is de tegenstander van Walter Bax in de finale, zondag om 13.30 uur.

 

 

Twee Nederlanders staan zaterdag om 9.00 uur in de halve finales van het driebanden voor clubteams op de kleine tafel. Apeldoornse Biljart Club met Eddy Merckx en Jordy de Kruyf versloegen de Turkse titelhouder Mecidiyeköy en staan in de halve finale tegenover De Goeie Queue dat met Frédéric Caudron en Jean Paul de Bruijn de halve finale tegen Maaslandse won.

Jordy de Kruyf maakte een sprong van vreugde na de beslissende winst tegen de Turk Ahmet Bayatli met 40-37 in 29 beurten. Zijn kopman Eddy Merckx had gelijkgespeeld tegen Birol Uymaz met 40-40 in 17.

Frédéric Caudron schitterde tegen Kenny Miatton met een slotserie van 16: 40-12 in 40 beurten. Jean Paul de Bruijn won van Mathy Monnissen met 40-36 in 18.

De andere halve finalisten zijn AKK Brno met Hajek en Bohac en Andernos met Roland Forthomme en Thibaut Espada.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Jop de Jong en Serdar Gümüs (Ton Smilde/Kozoom)

BRANDENBURG – De kleine Spanjaard Raul Cuenca viel huilend op het biljart, sloeg de handen voor het gezicht en vierde uitbundig het meest glorieuze en emotionele moment uit zijn carrière voor het oog van de tribunes in de biljartarena van het Europees kampioenschap. Raul Cuenca, 37, uit Sueca niet ver van Valencia, won de finale van het kader 71/2 van de Nederlander Dave Christiani in een magnifieke partij: 200-8 in één beurt. De ontlading na de partij was aandoenlijk: de Spaanse biljarter liet de tranen minutenlang de vrije loop en vierde daarna het succes als eerste op zijn stoel met Esteve Mata. ,,Mijn broer in het biljarten”, zei hij later. ,,We hebben zo veel meegemaakt, ik heb veel moois van hem geleerd. Ik deel deze titel ook met hem.”

 

 

Zijn eerste Europese titel en eerste internationale succes was het hoogtepunt van het toernooi voor Raul Cuenca. Hij kroonde zichzelf daarmee ook tot medaillekoning van dit Europees kampioenschap. De Spanjaard stond eerder al op het podium van het bandstoten en het kader 47/2. ,,Mijn eerste medaille, in het bandstoten, had ik niet verwacht. Daarna volgde de tweede, maar deze gouden medaille is het mooiste dat ik heb meegemaakt in mijn carrière. Het is als een droom: de maximale serie van 200 in de finale. Een fantastisch moment, een geweldige dag.”

Dave Christiani, die was gestart met acht en daarna vanaf zijn stoel de Spaanse orkaan over zich heen zag razen, was later vol bewondering over zijn tegenstander. ,,Hij speelde zo ongeveer het mooiste kader dat ik ooit heb gezien. Ik heb even gedacht dat hij nog wel zou missen, maar in de laatste beurten bleef hij alles oplossen. Het was prachtig om naar te kijken, hoe graag ik ook had willen winnen.”

 

 

De Nederlander won voor de tweede keer zilver in twee jaar, nadat hij op het vorige Europees kampioenschap de finale van Raymund Swertz had verloren. In de halve finale won Dave Christiani, die ook driebanden en kegelbiljart op dit EK had gespeeld, van Arnim Kahofer met 200-163 en een hoogste serie van 189. Raul Cuenca versloeg zijn vriend en landgenoot Esteve Mata met 200-36 in 8 beurten. Andere grote kanshebbers waren al eerder in het toernooi uitgeschakeld, zoals Raymund Swertz, Patrick Niessen, Marek Faus en Xavier Grétillat.

De Spaanse winnaar is getrouwd, heeft een zoon van drie en is verpleger in een ziekenhuis op grote afstand van zijn woonplaats Sueca. ,,Ik heb een druk leven met veel werken, met mijn gezien en zo veel mogelijk trainen”, vertelde hij nog altijd met een betraand gezicht. Zo bekend was Raul Cuenca eigenlijk nog niet bij het grote biljartpubliek. Maar vanaf nu, als meest gekroonde speler van dit EK, is dat zeker veranderd. Raul Cuenca heeft zijn naam gevestigd in het mondiale biljarten.

 

 

De eindstand van het kader 71/2 (gemiddelde en hoogste serie):

1 Raul Cuenca (Spanje) 47.36-200
2 Dave Christiani (Ned) 27.23-189
3 Arnim Kahofer (Oos) 44.20-142
3 Esteve Mata (Sp) 26.80-150
5 Michel van Silfhout (Ned) 12.50-62
6 Bernard Villiers (Fr) 28.58-109
7 Xavier Grétillat (Zw) 36.36-113
8 Jean-Francois Florent (Fr) 17.55-82
9 Raymund Swertz (Ned) 33.33-77
10 Marek Faus (Tsj) 65.50-112
11 Johann Petit (Fr) 41.50-112
12 Patrick Niessen (Bel( 37.50-135.

Tekst: Frits Bakker
Foto’s ©Ton Smilde/Kozoom