Jop de Jong al zeker van podium op EK

BRANDENBURG – Hij was blij, opgelucht en trilde van de spanning na afloop van zijn partij in de kwartfinales van het Europees kampioenschap artistiek. Daar stond hij dan: twintig jaar jong, weelderige krullen, een toonbeeld van Hollands glorie en één bonk talent: Jop de Jong uit Nederland.

Op het podium van het EK artistiek staat hij al na zijn overwinning op Michaël Hammen uit Frankrijk. ,,Ik had vooraf mijn geld op hem gezet om dit toernooi te winnen’’, glunderde Jop na de 3-1 winst. ,,Wat ben ik hier blij mee zeg. Ik was naar hier gekomen om de poulefase te overleven. Toen dat was gelukt, dacht ik tegen Erik Vervliet: en nu wil ik nog wel verder ook. Maar winnen van Michaël Hammen, dat had ik nooit verwacht.’’

 

 

Jop de Jong, studerend onderwijzer (,,ze noemen me al meester, want ik sta af en toe al voor de klas), gaat Nederland in elk geval een medaille bezorgen. Welke? Dat is nog onzeker. De Belgische routinier Walter Bax is zijn volgende tegenstander in de halve finale.

De andere uitslagen en winnaars:
Serdar Gümüs-Sergio Sanchez 3-0
Jean Reverchon-Kevin Tran 3-2
Walter Bax-Baris Cin 3-1.

Wedstrijden halve finale, 20.30:
Jop de Jong-Walter Bax
Serdar Gümüs-Jean Reverchon

Zondag om 13.30 is de finale.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s Jop de Jong (Ton Smilde/Kozoom)

Jop de Jong (20) in spotlights op EK Artistiek

BRANDENBURG – De twintigjarige Jop de Jong, één van de grootste talenten in het artistiek biljart ooit, heeft zich nu al in de schijnwerpers gespeeld op het Europees kampioenschap in Brandenburg. De Nederlander, die debuteert, op het internationale podium, overleefde niet alleen de voorronden ongeslagen, maar won in een echte thriller ook zijn eerste partij in de knock-out fase van de Belgische routinier Erik Vervliet (3-2). Daardoor heeft hij zich geplaatst bij de beste acht van het toernooi.

Sander Jonen werd ongelukkig uitgeschakeld door de Turk Baris Cin. De eindscore van 3-0 was vertekend, omdat twee sets in een tiebreak werden beslist. Die verloor Jonen nipt. ,,Ik had ze allebei kunnen winnen, maar hij speelde wel heel gelukkig’’, was het commentaar van Jonen.

Jop de Jong, veruit de jongste speler in dit circuit, moest terugvechten uit een achterstand van 2-1 in sets, maar deed dat voortreffelijk. Met prachtige zweepslag-trekstoten, zware kopstoten en subtiele doorschieters met maximaal effect overrompelde hij onder druk zijn tegenstander op cruciale momenten.

 

 

Het eerste part leek nog in het voordeel van de Belg, die de eerste set won met 43-34 en daarna De Jong zag tegenscoren met 32-26 (1-1). In de derde set greep Vervliet met een zware kopstoot, door zijn tegenstander net gemist, naar een krappe 35-34.

Toen de spanning opliep, was de jonge speler uit Bathmen in Overijssel, op zijn best. Hij won eerst de vierde set afgetekend met 32-17 en ging heel de beslissende set gelijk op met de Belg. Met nog één tien-punten figuur te spelen en een voorsprong van 35-32, sloeg De Jong meesterlijk toe.

Bij zijn derde poging (kopstoot, twee keer lange boot door de hoek en carambole) mocht hij de vuist ballen en vierde hij de winst. ,,Wat spannend, goh’’, lachte hij opgelucht toen hij de verzameling keuen opborg. Zijn tegenstander, licht ontgoocheld: ,,Wat had ik graag die laatste figuur nog gespeeld.’’ Maar door de riante voorsprong, was De Jong al onbereikbaar.

,,Ik heb wel een voordeel op hem’’, was De Jong bescheiden. ,,Hij komt als geplaatste speler koud in het toernooi, ik heb al drie wedstrijden kunnen spelen in de voorronde. Daar heb ik nu van geprofiteerd.’’ De volgende tegenstander bij de laatste acht is Michaël Hammen uit Frankrijk. Die wedstrijd begint om 15.00 uur.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto Jop de Jong ©Ton Smilde/Kozoom

Grand Dutch en Masters Artistiek naar Berlicum

BERLICUM – De KNBB Vereniging Carambole (KVC) heeft overstemming bereikt met Biljart Evenementen Nederland voor de organisatie van de Grand Dutch en de Masters Artistiek in 2018. Deze twee evenementen zullen van 28 maart tot en met 1 april 2018 worden gehouden bij Den Durpsherd in Berlicum.

Met deze beslissing meent KVC een belangrijke stap te hebben gezet om de vijfkamp en de Masters Artistiek een facelift te geven. De manier waarop Biljart Evenementen Nederland de afgelopen jaren toonaangevende toernooien heeft georganiseerd, was voor het bestuur van KVC aanleiding om deze weg in te slaan. Daarbij komt dat Berlicum, op een steenworp afstand van ’s-Hertogenbosch, goed bereikbaar is. Voor de vijfkamp in de spelsoorten libre, ankerkader 47/2, ankerkader 71/2, bandstoten en driebanden komen in de theaterzaal van Den Durpsherd vier matchtafels te staan. Dit in een arena omgeven door VIP boxen. Verder komt er een grote tribune, die plaats zal bieden aan enkele honderden toeschouwers.

In een aangrenzende zaal wordt tegelijkertijd onder de naam Masters Artistiek 2018 het NK artistiek gehouden. Met Den Durpsherd als uitermate geschikte locatie en de inbreng van de techniek in de vorm van beeld en geluid gaan beide toernooien een ware beleving worden.

 

 

Jaap Labrujere, voorzitter KVC hierover: “Sinds 2008 werd dit mooie evenement gespeeld in Hotel Prinsen te Haarlo. Mijn dank gaat daarvoor uit naar de familie Prinsen. De sfeer was  altijd heel plezierig maar ondanks dit mooie feit was het toch tijd om uit te zien naar een andere locatie. In overleg met Biljart Evenementen Nederland “die hun sporen op dit gebied meer dan verdiend hebben” is gekozen voor Berlicum. Ons topevenement “de vijfkamp / GD en Masters Artistiek” was toe aan nieuw elan en uitstraling dus hebben wij het volste vertrouwen dat dit een succes gaat worden. Wij weten ook dat in dit deel van Nederland de biljartsport zeer populair en geliefd is dus hopen wij dat dit evenement veel publiek zal trekken. De opzet zal ook aangepast worden aan de eisen van deze tijd dus verwachten wij ook spektakel en dat is juist wat de biljartsport momenteel nodig heeft.”

 

 

Foto Jaap Labrujere ©Henry Thijssen

 

Nog vier gouden medailles te verdelen in Brandenburg

BRANDENBURG – De Europese kampioenschappen biljarten in alle disciplines zijn op de vroege zaterdagmorgen het slotweekend ingegaan. Vandaag en morgen worden de laatste vier disciplines gespeeld en is er voor de deelnemers nog vier keer goud te winnen. Het kaderkampioenschap in 71/2 krijgt vandaag, zaterdag, zijn apotheose. Raymund Swertz, de Nedeerlandse titelverdediger, is inmiddels uitgeschakeld. De Nederlandse crack in het lijnenspel speelde gelijk in zijn laatste poulewedstrijd tegen Xavier Grétillat uit Zwitserland en miste de knock-out op moyenne. Dat was een teleurstelling voor Swertz, die de finale in 47/2 verloor in een partij tegen Eddy Leppens (250-250 in 1 beurt, Leppens winnaar in de shoot-out).

Dave Christiani heeft inmiddels de halve finales gehaald door een overwinning op Michel van Silfhout: 200-84 in twee beurten. Christiani startte met 182, maar miste op een vastliggende bal. Daarna finishte hij met 18.

 

 

Dave: ,,Het is even omschakelen, omdat ik hier eerst driebanden en daarna ook kegel heb gespeeld. En als ik driebanden moet spelen, dan train ik geen kader. Het kost me één of twee wedstrijden om dan weer het ritme te krijgen. De poulewedstrijden waren moeizaam, nu voel ik dat ik langzaam mijn niveau van kaderspelen heb gehaald.”

Michel: ,,Ik heb gisteren in mijn laatste kwalificatie tegen Gérassimopoulos heel tactisch gespeeld en veel beurten nodig gehad. Vandaag had ik het gevoel dat ik een goede partij kon spelen tegen Dave. Ik zat op mijn stoel te wachten bij zijn hoge serie en had alle vertrouwen om sterk te antwoorden. Het is jammer genoeg niet gelukt, Dave was in twee beurten uit, een mooie prestatie.”

Bij de kanshebbers die werden uitgeschakeld waren onder meer Patrick Niessen en Marek Faus. De Belg speelde in zijn laatste wedstrijd gelijk tegen de Fransman Bernard Villiers, maar dat was onvoldoende om zich te plaatsen.

De groepswinnaars, die zaterdagmorgen om 9.00 uur tegen elkaar spelen, waren Arnim Kahofer, Jean-Francois Florent, Michel van Silfhout, Dave Christiani, Raul Cuenca, Xavier Grétillat, Esteve Mata en Bernard Villiers.

De wedstrijden:
Kahofer (Oos)-Florent (Fr)
Van Silfhout (NL)-Christiani (Nl)
Cuenca (Sp)-Gretillat (Zw)
Mata (Sp)-Villiers (Fr)

In het artistiek biljart zijn vrijdagavond ook de poules afgewerkt. De acht winnaars worden gekoppeld aan de acht spelers die automatisch waren geplaatst. De jonge Nederlander Jop de Jong was een van de opvallende verschijningen aan de tafels. Hij bleef ongeslagen in zijn poule.

De tweede ronde wordt gespeeld in twee ronden op vier tafels (9.00 en 11.30). De kwartfinales zijn om 15.00 uur, de halve finales om 20.30. Zondag is de finale om 13.30.

De wedstrijden:
9.00:
Gümüs (Tr)-Clement (Fr)
Ahrens (Dui)-Sanchez (Sp)
Reverchon (Fr)-Daelman (Be)
Fonellosa (Sp)-Tran (Fr)

11.30:
Bax (Be)-Oliver (Sp)
Cin (Tur)-Jonen (Nl)
Vervliet (Be)-De Jong (Nl)
Hammen (Fr)-Tac (Tur)

 

 

In het kampioenschap driebanden op klein biljart voor clubteams komen nog een aantal grote namen aan de start, zoals Eddy Merckx, Frédéric Caudron, Roland Forthomme, Nikos Polychronopoulos en Jean Paul de Bruijn. De Turken Birol Uymaz en Ahmet Bayatli zijn de titelverdedigers.

Eddy Merckx, die samen met Jordy de Kruyf speelt, startte het toernooi vrijdag met een serie van 18, zijn teamgenoot maakte later een serie van vijftien. Merckx speelde de 25 caramboles uit in drie beurten. De Belg is geen onbekende op klein biljart. ,,We spelen in Antwerpen een competitie, waaraan ook Frédéric Caudron meedoet. Dat zijn wedstrijden op handicap. Ik moet bijvoorbeeld 100 caramboles spelen tegen een tegenstander van 24.”

De twee beste teams uit de acht poules plaatsen zich voor de achtste finales met zestien teams. Die eerste knock-out fase start vanaf 15.00 uur.

Tenslotte spelen ook de junioren in het kegelbiljart hun toernooi.

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Ton Smilde/Kozoom

Nederlanders naar volgende ronde, m.u.v. Raymund Swertz

BRANDENBURG – Raymund Swertz, de titelhouder in de spelsoort kader 71/2, is uitgeschakeld op het Europees kampioenschap. De Limburger speelde in de late avonduren gelijk tegen Xavier Grétillat, die door een betere winst in zijn eerste partij met een beter gemiddelde poulewinnaar werd.

Het verlies viel zwaar voor Swertz. ,,Ik heb een heel zware poule getroffen, kon nog wel gelijkspelen tegen Grétillat, maar het was niet voldoende. Ik mag naar huis zonder een verliespartij in de kaderspelen. Tegen Eddy Leppens in het 47/2 allebei in één beurt uit en daarna in de shoot-out eruit. En nu met een overwinning en een remise. Dat is zuur, maar het is niet anders.’’

 

 

Michel van Silfhout en Dave Christiani gaan wel naar de knock-out. Christiani met overwinningen op Willy Gérimont en Ziogas, Van Silfhout met winstpartijen tegen Gérassimopoulos en Kozak.

Jop de Jong, met drie overwinningen en Sander Jonen met twee kwamen door de poulefase van het artistiek biljart. De twee Nederlanders spelen morgen in de knock-out bij de laatste 32.

 

 

Artikel +video Jop de Jong in de Stentor

 

Tekst: Frits Bakker

Archieffoto ©Ton Smilde

Kunststoters een wereld apart op EK

BRANDENBURG – Zoals de kegelbiljarters een wereld apart vormen op het Europees kampioenschap, zo geldt dat min of meer ook voor de artistiek biljarters. De toeschouwers in de Stahlpalatz in Brandenburg moeten even omschakelen van de serene stilte en de diepe concentratie op de tafels waar driebanden en kader wordt gespeeld naar de iets meer ontspannen sfeer bij het kunststoten. Het subtiele getik van de kaderspelers staat in schril contrast met de harde kopstoten en doorschiet/trekstoten van de biljarters die vanaf donderdag de arena een andere entourage geven.

Sander Jonen en Jop de Jong behoren namens Nederland tot dit illustere gezelschap. Vanmorgen, vrijdag, zijn ze allebei van start gegaan met winst in de eerste poulewedstrijden. Sander Jonen tegen de Hongaar David Keller met 3-1, Jop de Jong tegen de Turk Emrah Tac, na een achterstand van 2-0 in sets met 3-1 winst. Met nog twee wedstrijden te gaan in de voorronden is de toon gezet. ,,We willen in de eerste plaats het hoofdtoernooi halen, daarna zien we wel verder.’’

 

 

Zestien spelers gaan de strijd aan om acht plaatsen in de finaleronde van het artistiek. Die acht worden aangevuld met acht geplaatste spelers: Serdar Gümus uit Turkije, Thomas Ahrens uit Duitsland, Jean Reverchon uit Frankrijk, Xavier Fonellosa uit Spanje, Walter Bax uit België, Baris Cin uit Turkije, Erik Vervliet uit België en Michael Hammen uit Frankrijk.

Het Nederlands artistiek biljarten mocht jammer genoeg maar twee spelers naar het EK afvaardigen. De Masters winnaar van vorig jaar, Jop de Jong, en de beste speler op de Europese ranglijst over de laatste twee jaar, Sander Jonen. De Masters winnaar van dit jaar, René Dericks, is ongetwijfeld de meest succesvolle Nederlander dit jaar, maar helaas mocht er door het nieuwe selectiesysteem van de CEB geen derde Nederlander meedingen naar de medailles.

Sander Jonen doet voor de zesde keer mee aan een EK en won het toernooi in 2009. Voor Jop de Jong is het zijn vuurdoop op een internationaal podium.

Jop: ,,Ik voel wel een beetje spanning, maar dat moet ook voor zo’n belangrijk toernooi.’’
Sander: ,,Het voordeel is dat het in zo’n grote arena is met zo veel tafels, dan is de focus niet alleen gericht op onze biljarts.’’

Sander: ,,Ik ga minimaal voor het podium, maar door de verandering van het systeem, naar zeven pogingen per set in plaats van tien, zijn er veel meer kanshebbers.’’
Jop: ,,Ik moet er even aan wennen. Het stond heel snel 2-0 in mijn eerste partij. Daarna heb ik mijn instelling veranderd: meer ontspannen, blij met elke gemaakte bal, zelfverzekerder en steeds meer kwaliteit in mijn stoten.’’

Sander: ,,Voor mij was de start ook moeizaam, maar ik ben niet anders gewend. Daar maak ik me niet druk over. Ik moet altijd groeien in een toernooi.’’

Jop: ,,Het wordt toch een beetje loterij, dit toernooi naar die korte setjes. Voorronden spelen is een voordeel ten opzichte van de geplaatste spelers. Die komen straks koud in het toernooi.’’

Sander: ,,Ze hebben de sets veranderd van tien naar zeven figuren, omdat ze snellere wedstrijden willen, net als in het driebanden.’’

Jop: ,,Ik heb twee doelen bij mijn eerste optreden op een EK: genieten en omgaan met deze nieuwe ambiance voor mij.’’
Sander: ,,Het wordt een interessant EK, dat is zeker, maar voorspellen is onmogelijk. Ik schat dat er zeker tien tot vijftien kanshebbers zijn.’’

De twee Nederlanders werken vandaag de voorronden af. In de poules van vier gaan de beste twee over naar de finaleronden. Zaterdag wordt gespeeld tot en met de halve finales, zondag is de finale.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto ©Ton Smilde (Sander, Jop en de Nederlandse referee Ewald Holzhaus)

Kegelbiljarters verdienen eerlijke kans

BRANDENBURG – De introductie was zorgvuldig gekozen, op het Europees kampioenschap alle disciplines in Brandenburg. Het Nederlands team kegelbiljarten kwam deze dagen in een prachtige outfit aan de tafels op dit mega-toernooi. Keurige donkerblauwe vesten, opvallende rood-wit-blauwe strik, professioneel gesoigneerd. De promotietoer, zoals de vier spelers dit eerste grote optreden beschouwen, is geslaagd, de sportieve ambities werden niet helemaal gehaald.

Toch verdient kegelbiljarten in Nederland een eerlijke kans, al was het alleen al door het aanstekelijke enthousiasme van Alex ter Weele. De 50-jarige initiatiefnemer van het kegel-project (ook wel 5 pins) heeft de route feilloos uitgestippeld. De door de Italianen, met een potentieel van tienduizenden sterke spelers, gedomineerde discipline staat in Nederland aan het prille begin van de ontwikkeling. Alex ter Weele, uit Losser: ,,Ik ben verliefd geworden op het spelletje en wil er alles aan doen om het binnen nu en vijf jaar een serieuze status te geven.’’

Kleine succesjes op het EK in Brandenburg waren bovenal bemoedigend en hoopgevend. ,,Maar de sportieve missie is min of meer mislukt’’, zegt de Nederlandse promotor met een gepaste zelfkritiek. ,,We wilden bij de beste acht landen van Europa komen, maar misten de kwartfinale door een paar kostbare missers. En ach… misschien was dat ook wel te hoog gegrepen voor zo’n allereerste keer op dit podium.’’

Met vier spelers afgereisd (Alex ter Weele, Dave Christiani, René Dericks en Roy van Wietmarschen) was er in de beslissende fase slechts ijdele hoop. Twee potjes werden individueel gewonnen (Christiani en Van Wietmarschen), Alex ter Weele was dicht bij een gewonnen setje tegen de latere Italiaanse finalist Daniel Lopez, maar verder was dit EK te vaak een festival van storende, soms cruciale foutjes, verkeerde speelbal, reglementaire voetfout, verkeerde inschattingen van de posities en bovenal, gebrek aan ervaring.

,,Dat is allemaal verklaarbaar hoor, want we hadden amper op een grote matchtafel gespeeld’’, voert Dave Christiani als plausibel excuus aan. ,,Ik had er toch wat meer van verwacht, dat gevoel overheerst bij mij’’, vult Alex ter Weele het betoog van zijn bekendste speler aan.

Dave Christiani: ,,Ik speel hier op dit EK verschillende disciplines: driebanden, kader en nu dus ook kegel. Mijn concentratie is vooral gericht op driebanden, dus ik heb geen uren kunnen trainen op het kegel. Maar het is een fascinerend spel, daar ben ik achter gekomen. Ik wil het absoluut serieuzer gaan benaderen, zodat ik over twee jaar een kans heb om een ronde te overleven. Het is een prachtig spel voor de toeschouwers als ze zich een beetje in de spelregels willen verdiepen. Maar dat is vaak zo: mijn oma vond eerst helemaal niks aan snooker, maar nadat ik haar de regels had uitgelegd, kijkt ze naar elke wedstrijd.’’

,,Het is een tactisch en strategisch spel’’, verduidelijkt Ter Weele. ,,De Italianen zijn de meesters, daar is het ongelooflijk populair. De Italiaanse topspelers lachen om de bedragen die toppers in het driebanden verdienen. Ik schat dat er zo’n vijftig, zestig profs zijn. Ze staan mijlenver boven de rest en dat is zo maar niet in te halen, vermoed ik. Daarna komen de Zwitsers, de Fransen en de Duitsers. Ik wil ons vijf jaar de kans geven om ook naar dat niveau te groeien.’’

Dave Christiani: ,,Ik vrees dat het voor vrij spel en kader steeds moeilijker wordt. Je hoort het steeds vaker: mensen blijven niet zitten kijken om 200 keer dezelfde stoot te zien. Hoe graag ik het zelf ook doe, hoe geweldig het ook is om Raymund Swertz te zien spelen, het is de realiteit. Ik denk dat kegelbiljart meer potentie heeft. Als je de Italianen ziet spelen, dan sta je met je mond open, zó mooi. Ze doen met de ballen wat ze willen.’’

Kegelbiljart, zegt Alex ter Weele, is ook een beetje tegenstandertje pesten. Je moet niet alleen zelf scoren, maar een onmogelijke positie achterlaten, is minstens zo belangrijk. Dat hebben wij nog lang niet in de vingers.’’ Dave: ,,Ik ben in januari van dit jaar gevraagd om mee te doen op dit EK en had het spel nog nooit gedaan. Het is interessant voor de jeugd, omdat het laagdrempeliger is, zoals poolbiljarten. Daar jagen ze de speelbal in een tros met ballen en boeken heel snel vooruitgang. Dat is bij kegelbiljart ook: snel scoren, niet eerst jarenlang trainen, zoals bij vrij spel en kader, om naar een hoog niveau te groeien. Ik zie er absoluut toekomst in.’’

 

 

Alex ter Weele zag het spel voor het eerst in 2013 op het EK en raakte er in 2015 door veel naar Kozoom te kijken nog meer aan verknocht. ,,We hebben een toernooitje georganiseerd in Nederland, met steun van KVC en onder meer met Therese Klompenhouwer en René Dericks bij de deelnemers. Puur om het te promoten en er binnen vijf jaar een volwaardige spelsoort van te maken. We kregen ook al snel toestemming van de bond om een viertal naar het EK af te vaardigen. In de eerste plaats om ervaring op te doen en omdat het een unieke promotie is voor dit spel in ons land.’’

Volgend jaar komt er een echt Nederlands kampioenschap. ,,Ik hoop op vijftig, zestig deelnemers, dan is ons eerste doel al bereikt’’, vindt Ter Weele. ,,Daarnaast wil ik kijken of het mogelijk is een aantal clinics te organiseren. Binnenkort, bij de bekerfinale in De Bussel in Oosterhout, is er een soort interland Nederland-België. Wij gaan er een arena opbouwen en een toernooitje spelen met twee Nederlanders, twee Italianen, twee Belgen en twee Duitsers.’’

Voor wat de prestaties betreft op dit EK: Roy van Wietmarschen won een partijtje tegen een Luxemburger, René Dericks verloor kansloos van een Italiaan in een partijtje dat hooguit tien minuten heeft geduur en daarna met 2-1 van een Zwitser. Dave Christiani won van een Oostenrijker met 2-1 en verloor van een Belg met 2-0, puur door gebrek aan ervaring. ,,Ik speelde in een spannende eindfase twee keer met de verkeerde bal. Als je carambole-biljarter bent, dan is het heel erg opletten of je met wit of geel moet spelen. Wij zijn gewend dat de bal die nog uitrolt van de tegenstander is, hier is dat precies andersom. Het is vaak een automatisme om dan de verkeerde bal te nemen.’’

Alex ter Weele speelde tegen de latere Italiaanse finalist, verloor twee sets kansloos en was in de tweede set dicht bij een verrassing. De vier spelers waren dus snel uitgeschakeld. Met het team dacht Alex ter Weele een kans te hebben om de poulefase te overleven. ,,We hebben het tegen Luxemburg echt laten liggen, anders waren we er bij geweest. Tegen de Zwitsers werden we weggespeeld met 5-0.’’

De conclusie? Alex: ,,We hebben veel ervaring opgedaan, veel gezien en contacten gelegd in deze wereld. Alle vier de spelers gaan er zeker mee door en vinden het een machtig mooi spel. Vanaf nu gaan we een strakke lijn uitzetten. Spelers kunnen zich voor een Europees kampioenschap plaatsen op een NK. De promotietoer moet succes hebben, daar ben ik van overtuigd. Ik voorspel dat kegelbiljarten over een paar jaar heel bekend is in Nederland en steeds meer mensen zal boeien.’’

 

Tekst: Frits Bakker

Foto ©Ton Smilde/Kozoom

Raymund Swertz grijpt naast goud na perfect match

BRANDENBURG – De toeschouwers op de tribunes van het Europees kampioenschap zagen in de late middaguren het perfecte biljarten in één van de klassieke speldisciplines. Eddy Leppens en Raymund Swertz gaven een demonstratie van het eindeloze balanceren op de kaderlijnen van de matchtafel. Behalve de hoogste graad van techniek, balgevoel en timing, werd het publiek ook nog getrakteerd op een enerverend gevecht. Eddy Leppens was de uiteindelijke winnaar in de shoot-out na 250-250 in 1 beurt!!

 

 

Voor Eddy Leppens was het zijn eerste Europese titel in zijn lange carrière. De 47-jarige Belg moest de overwinning wegslepen voor de poorten van de hel. ,,Ik heb me eerst een half uur Europees kampioen gevoeld op mijn stoel, daarna was ik het weer niet, maar gelukkig werd het toch nog een happy end”, zei Leppens geëmotioneerd. Die ups en downs van zijn gevoelens kwamen door het verloop van de finale. Eddy Leppens speelde van acquit de 250 punten magistraal in één beurt uit. ,,Ik ben zelden in de problemen geweest, dat is al heel wat voor mij in dit spel, waar ik nooit meer voor train.”

Raymund Swertz nam een kleine pauze voor de nabeurt, verzamelde de ballen razendsnel na de acquit en begon in zijn bekende tempo te scoren. Het verschil in snelheid stond op het scorebord: Leppens 261 caramboles per uur, Swertz voortdurend ver boven de 400. Zelfs onder grote spanning, van het niet mogen missen, was Swertz briljant. Zelden was hij de controle over de ballen kwijt, vrijwel elke verzamelstoot was tot op de millimeter uitgevoerd.

De gelijkmaker van Swertz (250-250 in 1) bracht de twee hoofdrolspelers naar de shoot-out. En waar het scoren in de reguliere partij zo gemakkelijk leek, gaf de shoot-out plotseling een ander beeld te zien.

De acquit van Leppens was nog redelijk, na zijn tweede carambole lag er een zware positie. ,,Ik wist dat het een risico was, zoals ik de bal speelde om te verzamelen.” De klos bij terugkeer van de speelbal, sloot de serie af op 2. Leppens: ,,Daar ging ik dan weer naar mijn stoel, met het gevoel dat ik mijn titel kwijt was.” Maar bijna onmiddellijk sloeg de teleurstelling weer om in vreugde. Raymund Swertz ging naar de acquit, raakte de bal niet goed en miste: 2-1 dus in de shoot-out!

Raymund Swertz: ,,Het is jammer dat ik de finale niet win, maar ik kan trots zijn op mijn spel. Ik heb laten zien dat ik onder druk heel goed kan spelen. Zowel tegen Grétillat in de halve finale als nu tegen Leppens heb ik mijn beste spel kunnen tonen. Dat stemt me tevreden.”

 

 

Eddy Leppens: ,,Zoals Raymund kader speelt, dat is het beste dat er bestaat. Zo veel gevoel, zo perfect getimed allemaal. Je kan zien dat hij veel traint. Ik heb grote bewondering voor zijn spel en het gemak waarmee hij het uitvoert. Mijn kader is wat ruimer, omdat ik dat kleine spel niet meer zo in mijn vingers heb. Als ik Raymund zo op de lijnen zie spelen, zou ik me bijna schamen. Maar allez, het heeft me wel de titel opgeleverd. Daar ben ik heel gelukkig mee, vooral omdat het mijn eerste is na zo veel jaren. Ik heb ook veel kampioenschappen gemist, omdat Frédéric Caudron voor ons allemaal staat in België. Hij is meestal de beste in alle spelsoorten, daar moeten wij mee leven.”

 

Tekst: Frits Bakker

Foto Ton Smilde/Kozoom

 

Raymund Swertz ontsnapt en speelt finale 47/2

BRANDENBURG – Met een wonderbaarlijke ontsnapping in de halve finale van het kader 47/2, hebben Raymund Swertz en Eddy Leppens zich geplaatst voor de strijd om het goud op het Europees kampioenschap. De Nederlander kroop door het oog van de naald tegen Xavier Grétillat, de titelhouder uit Zwitserland. Eddy Leppens won met een prachtige slotserie van de Spanjaard Raul Cuenca.

 

 

Raymund Swertz kreeg een onverwachte kans in de partij tegen Xavier Grétillat, nadat hij de acquit had gemist en de Zwitser op weg leek naar een finish in één beurt. Maar op twaalf caramboles van het einde maakte Grétillat een onbegrijpelijke fout. Op een vastliggende bal zocht hij de oplossing in een kleine losse band.

,,Ik had naar de andere kant van het biljart moeten lopen om de positie te bekijken’’, zei hij later met een treurig gezicht. Maar of het nou door vermoeidheid of verlies van concentratie kwam: Grétillat speelde de losse band over tien centimeter faliekant mis. Zijn verklaring? ,,Een stomme fout.’’

Nadat Swertz vervolgens vanuit een ideale vertrekpositie de 250 punten in één beurt bij elkaar had getikt, mocht Grétillat nog aanleggen voor zijn laatste 12 punten om gelijk te maken. Hij miste jammerlijk, omdat de afstoot te zacht was. De eindscore: 250-238 in 3 beurten.

Raul Cuenca leek in eenzelfde positie te verkeren als Xavier Grétillat. De Spanjaard keek na twee beurten tegen een achterstand van 89-1 aan, maar kreeg in de derde beurt controle over de ballen en ging spelenderwijs naar de 100 en 150 caramboles. Maar ook hij miste op een onverwacht moment na 165 punten. En op 166-89 greep Leppens zijn kans. Hij finishte met 161, een voltreffer die hem een plaats in de finale verschafte.

16.00 uur: finale
Swertz-Leppens
Rechtstreeks op Kozoom.

 

 

Swertz was in de halve finale gekomen na winst in de kwartfinale tegen landgenoot Michel van Silfhout.

In een Nederlandse clash tussen Raymund Swertz en Michel van Silfhout, op de tafels van het Europees kampioenschap in Brandenburg, ging de winst in de kwartfinales van het kader 47/2 naar Swertz. De Limburger versloeg zijn teamgenoot met een slotserie van 225. Van Silfhout miste in de nabeurt na 161 caramboles. De eindstand: 250-177 in 3 beurten.

 

 

Beide Nederlanders hadden zich geplaatst voor de kwartfinales: Raymund Swertz met 100.00 gemiddeld, Michel van Silfhout met 26.66 gemiddeld. De beste in de voorronden was de Spanjaard Raul Cuenca met 133.33 gemiddeld.

Patrick Niessen, bondscoach van de Nederlandse jeugd, werd uitgeschakeld in de kwartfinales door de Zwitserse titelhouder Xavier Gretillat, die in één beurt uitspeelde: 250-47.

Tekst: Frits Bakker
Foto’s Swertz, Leppens en Van Silfhout ©Ton Smilde/Kozoom

Sam van Etten beste van Europa

BRANDENBURG – De twee absolute wereldtoppers in het bandstoten speelden dinsdagmiddag om het goud op het Europees kampioenschap. De Belg Frédéric Caudron was de winnaar, voor de vierde keer op rij. Jean Paul de Bruijn, met zes Europese titels op zijn naam, miste de eindsprint en werd verslagen met 120-63 in zes beurten. De 20-jarige Nederlander Sam van Etten greep de hoofdprijs in het Europees kampioenschap vrij spel onder 21. Daarmee prolongeerde hij zijn titel van twee jaar geleden. In de finale versloeg hij de Belg Stef van Hees met 300-17 in 3 beurten. De Fransman Maxime Panaia werd kampioen driebanden onder 17, de Italianen beheersten de kegelbiljarten met Matteo Gualemi als nieuwe Europese kampioen.

Van de 21 landen is Nederland na vijf dagen vierde in de medaillespiegel met 1 keer goud, 3 keer zilver en 2 keer brons. Italië leidt met 2-2-2, tweede is België met 2-2-1, derde Frankrijk met 2-1-2.

Frédéric Caudron en Jean Paul de Bruijn, de beste bandstoters in de wereld, stonden al vele keren tegenover elkaar met wisselende successen. De Nederlander regeerde van 2001 tot en met 2007 met zes titels, Caudron won zijn vierde titel op rij en negende in totaal. Het was zijn tweede medaille op dit EK na de zilveren medaille in het driebanden in de finale tegen Marco Zanetti.

 

 

Het bandstoten, met name de serieopbouw, heeft zich onder impuls van Caudron en De Bruijn de laatste tien jaar ontwikkeld. ,,Ik noem het de Belgische school”, zei Caudron in het interview met Kozoom. ,,We hebben het systeem zodanig verbeterd, dat we tijdens series, in de goede positie, zelden meer in de problemen komen.” De Europese kampioen, die zijn titel prolongeerde, voegde eraan toe dat hij zelf en Jean Paul de Bruijn nog net iets boven de rest uitsteken. ,,Ik ken veel spelers die het systeem goed beheersen, maar toch hebben wij nog meer potentie. We zijn ook niet helemaal hetzelfde. Jean Paul is beter in het heel korte spel en de hoge series. Ik moet het meer van mijn opbouw en positiespel hebben.”

Jean Paul de Bruijn: ,,Ik weet hoe gevaarlijk Caudron is, als ik zelf niet tot een hoge serie kan komen. Zo gebeurde het in de finale. We gingen lang gelijk op, maar ik maakte een paar belangrijke missers. Daar heeft Fred van geprofiteerd.”

De Nederlander stak de gemiste titel niet op de mentale druk die wellicht na de halve finales meespeelde. Frédéric Caudron excelleerde in zijn partij tegen Raymund Swertz met een wereldserie: hij leek in de eerste beurt op weg naar de 120, maar miste op twee punten van het einde door een butage (springende bal). Jean Paul: ,,Dat speelde niet mee, want ik ga die finale onbevangen in. Maar waar het door kwam, weet ik niet. Ik had de ballen af en toe onder controle, maar kon het niet genoeg uitbijten.”

De score stond nog altijd bijna gelijk bij een stand van 63-65, toen Caudron wel de perfecte controle vond in de zesde beurt en uitspeelde met 55. De Belg: ,,Ik speel niet zo dikwijls bandstoten, daardoor mis ik in het begin het ritme. Mijn eerste partijen voelden als trainingen. Ik kreeg steeds meer gevoel, met die 118 als hoogtepunt in de halve finale. Dan is het jammer dat ik op twee van het einde nog mis.”

 

 

Jean Paul de Bruijn had in de halve finale afgerekend met de Spanjaard Raul Cuenca, die geen moment kon dreigen en verloor met 120-42 in 9 beurten. De partij was een kleine marathon vergeleken bij de supersnelle wedstrijd van Caudron in 2 beurten.

De eindstand van het bandstoten (gemiddelde van de finaleronden):

1 Frédéric Caudron 22.50-118
2 Jean Paul de Bruijn 15.15-61
3 Raymund Swertz 10.333-47
4 Raul Cuenca 5.22-25
5 Eddy Leppens 8.500-20
6 Michel van Silfhout 5.87-19
7 Sven Daske 2.50-19
8 Jean Francois Florent 2.40-10.

De Nederlandse belofte Sam van Etten (20) was onbetwist de beste speler in het vrij spel onder 21. Twee van de drie partijen in de finaleronde speelde de Noord-Hollander, leerling van Patrick Niessen, uit in één beurt. Alleen in de finale tegen Stefan van Hees stond een eindstand van 300-17 op het scorebord.

In de halve finale won Van Etten van Simon Blondeel met 300-3 in 1 beurt. Stef van Hees en Anders Henriksen speelden gelijk (300-300 in 14), Henriksen won de shoot-outs.

 

 

Sam van Etten heeft op jeugdige leeftijd al een indrukwekkend palmares opgebouwd. Twee jaar geleden werd hij kampioen door winst in de finale tegen Ferry Jong. Verder werd hij Europees kampioen jeugd op klein biljart in 2013 en werd hij onder meer Nederlands kampioen allround bij de senioren. ,,Ik heb hier al moeten kiezen tussen 47/2 spelen bij de senioren of vrij spel bij de junioren. Het is mijn laatste jaar, deze titel is mooi meegenomen. En nu start ik een nieuwe carrière, ik heb er veel zin in”, zei Sam van Etten na de huldiging.

 

 

De eindstand (finale-moyennes):

1 Sam van Etten 180.00-300
2 Stef van Hees 26.82
3 Simon Blondeel 33.66
4 Andres Henriksen 28.57.

Hoe groot de hegemonie van de Italianen is in het kegelbiljarten, toonde het finaleveld van acht spelers aan. Zeven van de acht spelers waren Italianen, alleen de Deen Finn Mortensen was een kleine stoorzender. De kwartfinales toonden een podium met uitsluitend Italianen, ook al ontbraken de nummers één en twee van het vorige EK, Aniello en Quarta.

Matteo Gualemi, ook de regerend wereldkampioen, won de finale van Daniel Ricardo Lopez met 3-2. De latere kampioen nam eerst een 2-0 voorsprong in sets (60-26, 60-44), maar Lopez bracht de wedstrijd in evenwicht met 60-36 en 60-32. De beslissende set ging met 60-43 naar Gualemi, die na zijn wereldtitel ook de Europese titel toevoegde aan zijn palmares. Het podium werd gecompleteerd door David Martinelli en Crocefisso Maggio.

De 16-jarige Fransman Maxime Panaia haalde zijn tweede Europese titel in een enerverende finale tegen de Italiaan Alessio D’Agata. De wedstrijd eindigde in 30-30 na 26 beurten. In de shoot-outs werd het eerst 1-1, daarna scoorde D’Agata vier keer, Panaia ging er met vijf overheen. De favoriet van de Fransen kreeg na afloop de vlag van zijn land omgehangen nadat zijn supporters luidkeels het volkslied hadden meegezongen.

De eindstand:
1 Maxime Panaia, Frankrijk, 1.200
2 Alessio D’Agata, Italië, 1.216
3 Ivan Mayor, Spanje, 1.432
4 Dogukan Corbaci, Turkije, 0.830.

Tekst: Frits Bakker
Foto’s ©Ton Smilde/Kozoom en Henry Thijssen